Zwaan

Van de week gezien bij De Wereld Draait Door: twee enthousiaste mannen, een ervan kok, die het veld in waren getrokken om ganzeneieren te rapen. Een vurig pleidooi hielden ze voor het eten van die eieren, en van ganzenvlees. Dat is niet alleen heel lekker, maar ook heel duurzaam. Ganzen worden door jagers geschoten om het natuurlijk evenwicht in stand te houden, en waar de geschoten vogels eerst werden vernietigd, dringt inmiddels bij steeds meer mensen en restaurateurs het besef door dat dit zonde is. Vernietiging van goed vlees is ook kapitaalvernietiging, en zoals gezegd helemaal niet duurzaam. 

Tot zover een bekend verhaal. Ganzen eten is okee. Een met ons bevriende jager brengt ons er zo nu en dan een paar, wij plukken ze en gebruiken de borsten, poten en lever. De tweets die mijn man hierover plaatst zorgen al lang niet meer voor ophef of verbazing onder zijn Twitter-volgers. Wel zijn er mensen die vragen of ze een keer mogen meekijken, om te leren hoe je dat doet, dat plukken en fileren. 

Hoe anders is het dit weekend. Onze jager belde namelijk vanochtend dat hij twee vogels voor ons had. Geen ganzen ditmaal, maar zwanen. Hij had die geschoten in het kader van de overlastbestrijding, met vergunning, alles above board. Wilden wij ze hebben? Zoniet, dan zouden de zwanen worden vernietigd in de verbrandingsoven. 

Trouw aan ons principe dat het beter is om iets te doen met een dier dat is gedood, dan het domweg te vernietigen, zeiden we ja. En ja dat voelde best vreemd; ik heb van mijn leven niet aan zwanen gedacht als dieren die je zou kunnen eten. Zwanen zijn majestueuze, schitterende vogels, die ik graag zie. En nu gingen we er twee opensnijden en opeten. Ik was benieuwd hoeveel moeite ik daarmee ging hebben, maar dat bleek mee te vallen. Eigenlijk had ik nog sterker dan bij de ganzen die ik eerder heb geplukt en opengesneden het gevoel dat het een goede zaak was dat deze prachtige dieren nu niet helemaal voor niets waren gestorven. 

Dat was echter niet de reactie van het Twitter-publiek, dat en masse over mijn man heenviel toen die tweette over onze zwanen. Van zwanen moet je afblijven, vindt men. Die schadebestrijding sloeg nergens op, want wat voor schade richten zwanen nu aan? Vijftig zwanen op een boerenakker, vraag maar eens aan die boer wat voor schade die aanrichtten. 

Maar die discussie kun je nog voeren. Feit is dat deze zwanen geschoten waren, en dat ze vernietigd gingen worden. De vraag is dan dus of je vindt dat dode zwanen gegeten mogen worden. En daar zijn sommige mensen best fel op tegen, zo blijkt. Gonorroe wordt ons toegewenst, en chronische buikloop. 

Maar wat is nou eigenlijk het probleem? Is de zwaan te mooi? Is hij te schattig? Of te KLM? Is de zwaan het paard van het water, de ree van de sloot? Zien we zwanen als huisdieren-buiten-de-deur? Ik weet het ook niet. Ik weet wel dat ik geen ernstige ziekte verdien omdat ik liever iets doe met een dood dier, zwaan, gans of koe, dan dat ik het domweg vernietig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s